Staatssecretaris Van Bruggen: Wet KOA maakt online gokmarkt controleerbaarder, maar schiet tekort bij kwetsbare spelers

De kern van de recente uitspraak

Staatssecretaris Aukje van Bruggen van Justitie en Veiligheid heeft recentelijk benadrukt dat de Wet kansspelen op afstand (Wet KOA), die sinds 1 oktober 2021 van kracht is, de legale online gokmarkt in Nederland aanzienlijk controleerbaarder heeft gemaakt; operators moeten zich nu aan strenge licentievoorwaarden houden, terwijl de Kansspelautoriteit (KSA) beter grip krijgt op illegale aanbieders, al wijst ze tegelijkertijd op een cruciaal tekortschot, namelijk onvoldoende bescherming voor kwetsbare spelers, zoals duidelijk naar voren komt in haar antwoorden op kamervragen die op 17 maart 2026 werden gepubliceerd via CasinoNieuws.nl.

Deze beoordeling komt op een moment dat de Nederlandse goksector nog steeds evolueert, met licentiehouders die maandelijks rapportages indienen over spelersgedrag en transacties, waardoor autoriteiten sneller kunnen ingrijpen bij verdachte patronen; experts observeren dat dit leidt tot een schonere markt, maar dat het bal nog steeds in het kamp van de beleidsmakers ligt als het gaat om preventie van gokverslaving.

Wat opvalt is hoe Van Bruggen de balans tussen marktcontrole en spelersbescherming schetst: de wet dwingt gecertificeerde casino's tot implementatie van Cruks – het centrale uitsluitingsregister – en verplichte leeftijdsverificatie, al blijft het aantal meldingen van problematisch gokken stijgen, wat vragen oproept over de effectiviteit van deze maatregelen.

Achtergrond van de Wet KOA

De Wet KOA markeert een keerpunt voor online gokken in Nederland, want vóór 2021 floreerde een grijze markt met buitenlandse sites die Nederlandse spelers zonder veel hinder bedienden; nu eisen licenties hoge standaarden, zoals maximale inzetlimieten en zelfuitsluitingsopties, waardoor de KSA in 2025 alleen al tientallen boetes uitdeelde aan overtreders, hoewel Van Bruggen in haar recente reactie toegeeft dat kwetsbare groepen, zoals jongeren en mensen met schulden, niet optimaal worden afgeschermd.

Observers noteren dat de wet voortbouwt op eerdere pogingen tot regulering, met een transitieperiode die operators dwong zich aan te passen, en dat dit resulteerde in een groei van legale platforms van nul naar meer dan twintig actieve licenties; toch onthullen kamervragen dat ondanks deze vooruitgang, het aantal geregistreerde problematische spelers in Cruks blijft oplopen, wat wijst op een gat in de preventieve aanpak.

En hier komt de nuance: terwijl de markt controleerbaarder is geworden door real-time monitoring en verplichte samenwerking met banken voor transactietoezicht, melden hulporganisaties dat veel kwetsbare spelers door de mazen glippen, bijvoorbeeld via VPN's naar illegale sites, al benadrukt Van Bruggen dat de focus ligt op versterking van de legale sector.

Details uit de antwoorden op kamervragen

In haar schriftelijke reactie, die op 17 maart 2026 openbaar werd gemaakt, reageert Van Bruggen direct op vragen van parlementariërs over de balans tussen marktgroei en risico's; ze stelt vast dat de Wet KOA de illegale markt heeft ingedamd, met een daling in verkeer naar niet-gelicenseerde sites volgens KSA-data, maar dat de wet tekortschiet in het proactief beschermen van risicogroepen, zoals gokkers met een laag inkomen of verslavingsgeschiedenis.

Belangrijk detail: de staatssecretaris wijst op lopende evaluaties die laten zien hoe Cruks effectief uitsluiting faciliteert voor zelfgerapporteerde probleemgevallen, al ontbreekt het vaak aan automatische detectie van risicogedrag, iets waar onderzoekers in vergelijkbare markten op wijzen; neem bijvoorbeeld het New Jersey Division of Gaming Enforcement-rapport uit 2025, dat vergelijkbare uitdagingen schetst in spelersmonitoring ondanks strenge regels.

De antwoorden benadrukken ook dat investeringen in voorlichting en therapie toenemen, maar dat wetgeving alleen niet volstaat; parlementariërs hadden specifiek gevraagd naar aanpassingen, waarop Van Bruggen aangeeft dat consultaties met stakeholders gaande zijn om drempelverhogende maatregelen te introduceren, zoals strengere reclamebeperkingen en betere algoritmes voor risicosignalen.

Implicaties voor spelers en operators

Voor legale operators betekent de wet meer compliance-kosten, maar ook een level playing field, aangezien ze nu concurreren op basis van transparantie en verantwoorde gaming; data van de KSA toont aan dat het aantal actieve spelers op licentieplatforms steeg met 25 procent in 2025, terwijl boetes voor illegale concurrenten de markt opschonen, al waarschuwt Van Bruggen dat zonder betere bescherming, reputatieschade dreigt.

Kwetsbare spelers ondervinden gemengde effecten: Cruks blokkeert toegang voor duizenden, maar hulpverleners melden dat velen omwegen zoeken, wat de noodzaak onderstreept voor strengere bankblokkades en AI-gedreven waarschuwingen; studies van het Australian Institute of Family Studies over gokregulering, gepubliceerd in 2024, laten zien hoe vergelijkbare systemen elders leiden tot 15-20 procent minder incidenten als detectie verbetert.

En dat brengt ons bij de kernvraag die experts stellen: hoe meet je succes? Niet alleen in omzetcijfers van licentiehouders, maar in dalende verslavingscijfers, iets waar Van Bruggen's uitspraak op hamert door te pleiten voor aanvullende wetten.

Vergelijking met internationale ontwikkelingen

In landen als Zweden, waar een vergelijkbare remote gambling act sinds 2019 geldt, observeren onderzoekers dat marktcontrole gepaard ging met spelerslimieten, maar dat verslavingspercentages aanvankelijk stegen voordat ze stabiliseerden; Nederland volgt een soortgelijk patroon, met Van Bruggen die erkent dat de Wet KOA hierin slaagt qua toezicht, maar faalt in preventie vergeleken met strenger gereguleerde markten zoals in Ontario, Canada, waar provinciegemeenten verplichte sessietimers invoerden.

Wat significant is, is de gezamenlijke EU-benadering: richtlijnen van de Europese Commissie pushen voor harmonisatie in spelersbescherming, en Nederland positioneert zich als voorloper in illegale marktbestrijding, al blijft de roep om betere data-uitwisseling met banken en telecoms hangen; turns out dat Van Bruggen's woorden deel uitmaken van een breder debat dat in maart 2026 culmineert met geplande hoorzittingen.

Toekomstperspectieven en aanbevelingen

De KSA plant in 2026 een diepgaande evaluatie van de Wet KOA, gebaseerd op input van operators, verslavingsdeskundigen en parlement, met mogelijke aanpassingen zoals hogere boetes voor non-compliance op spelersbescherming; Van Bruggen hint op pilots voor gepersonaliseerde limieten, geïnspireerd door succesvolle modellen elders, terwijl de sector wacht op duidelijkheid over reclame en bonussen.

Mensen die de sector volgen, zien potentieel in integratie met gezondheidsdata voor vroegtijdige interventie, al botsen privacyzorgen hierop; de realiteit is dat maart 2026 een pivotal moment markeert, met deze uitspraak als katalysator voor hervormingen die de markt nog robuuster moeten maken.

Toch blijft het niet rocket science: betere tools en samenwerking kunnen het verschil maken, zoals cases uit andere jurisdicties aantonen.

Conclusie

Samenvattend bevestigt staatssecretaris Van Bruggen dat de Wet KOA de online gokmarkt controleerbaarder heeft gemaakt door strengere licenties en monitoring, maar dat bescherming van kwetsbare spelers een zwak punt vormt, zoals expliciet benoemd in haar antwoorden op kamervragen van 17 maart 2026; dit onderstreept de noodzaak voor gerichte verbeteringen, terwijl de sector en autoriteiten samenwerken aan een evenwichtiger aanpak die zowel groei als veiligheid waarborgt.

De bal ligt nu bij policymakers om te handelen, met evaluaties op komst die de koers kunnen bijsturen; voor spelers betekent dit hoop op strengere safeguards, en voor de markt stabiliteit met verantwoordelijkheid.